Duck Tales

“Wanneer je naar theater gaat, moet je bereid zijn te zeggen: We zijn hier om in gemeenschap iets te ondergaan, om er achter te komen wat er in hemelsnaam gaande is in de wereld. Als je daar niet toe bereid bent, krijg je slechts entertainment en wel in zijn slechtste vorm.”

David Mamet

Emil en George zijn twee mannen op een bankje in het park, ze praten over eenden. In deze humoristische gesprekken volgen we hun beschouwing op de wereld en het leven.

George                                        Ze vinden eenden met longkanker. Ik las laatst over een jager in het bos, die zag vijf of zes eenden op een open plek, totaal van de wereld, hun darmen uit hun lijf hoesten.

Emil                                              Nee.

George                                        Hoesten en niezen. Loopneuzen… En hij zei dat ze in plaats van weg te rennen, naar hem toe kwamen en om zijn voeten kropen met van die ongezonde waterige ogen. Een zielig ogend geheel. En hij zei dat hij het maar niet uit zijn hoofd kreeg…

Emil                                              Wat?

George                                        Het voelt heel stom om dit te zeggen.

Emil                                              Zeg het.

George                                        Dat ze er uit zagen alsof ze probeerde een sigaretje te bietsen.

De scherpe dialogen uit David Mamet’s Duck Variations en de aansprekende Pop Art zijn de hoofdingrediënten van DuckTales. Michel en Steven gaan elke avond op energieke en humoristische wijze op zoek naar een toegankelijke theatervorm waarbij niet aan de inhoud voorbij wordt gegaan.